28 lipca w Internecie odby\u0142a si\u0119 premiera \u201eDziewcz\u0105t z Neapolu\u201d w interpretacji grupy operowej \u201eLes Femmes\u201d i dw\u00f3ch instrumentalist\u00f3w. Spektakl cieszy si\u0119 coraz wi\u0119ksz\u0105 popularno\u015bci\u0105.<\/p>\n
Zaczyna si\u0119 racjonalnie. Mezzosopranistka, Emilia Osowska brawurowo wykonuje jedn\u0105 z pie\u015bni skomponowan\u0105 specjalnie dla podkre\u015blenia unikatowo\u015bci tej barwy g\u0142osu przez Luciano Berio. \u0141atwo zauwa\u017cy\u0107 rozbawienie odtw\u00f3rc\u00f3w \u201eDziewcz\u0105t z Neapolu\u201d, bo wykorzystuj\u0105c \u201eLa donna ideale\u201d, kt\u00f3r\u0105 Berio napisa\u0142 dla swojej ma\u0142\u017conki, dowiadujemy si\u0119, jakiej \u017cony ma szuka\u0107 m\u0119\u017cczyzna, by ta go uszcz\u0119\u015bliwi\u0142a: dobrze urodzonej, z posagiem, z manierami i urodziwej. Mocne wej\u015bcie!<\/p>\n
Odpowiada jej s\u0142owami Gildy z opery „Rigoletto” Verdiego Natalia Krajewska-Kitowska (sopran liryczny), subtelnie eksponuj\u0105c poetyczn\u0105 opowie\u015b\u0107 o rodz\u0105cym si\u0119 uczuciu. Emilia patrzy na ni\u0105,
\nz niedowierzaniem kr\u0119c\u0105c g\u0142ow\u0105. Gdy do\u0142\u0105cza z ari\u0105 Arsildy (Vivaldi) sopran koloraturowy Joanny Sobowiec-Jamio\u0142, kt\u00f3ra, kreuj\u0105c samotn\u0105 kr\u00f3low\u0105, te\u017c marzy o uczuciu, sytuacja mog\u0142aby by\u0107 uznana za groteskow\u0105, lub w najlepszym przypadku za pocz\u0105tek dyskursu feministycznego, w kt\u00f3rym zderza si\u0119 spojrzenie na natur\u0119 i status kobiet z ich edukacj\u0105 \u2013 rzecz dzieje si\u0119 w kuchni(sic!) \u2013 a nawet wyobra\u017ceniem o ma\u0142\u017ce\u0144stwie. To tak\u017ce obraz trzech m\u0142odych kobiet w okresie przemiany, mi\u0119dzy wolno\u015bci\u0105 dzieci\u0144stwa a wymaganiami doros\u0142o\u015bci, marzeniami o mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra, a jak\u017ce, ma zako\u0144czy\u0107 si\u0119 \u015blubem. I ka\u017cda z bohaterek tego wykwintnego przek\u0142ada\u0144ca (w\u0142oskiego pasticcio) do takiego rozwi\u0105zania d\u0105\u017cy.<\/p>\n
Zmys\u0142owo\u015b\u0107 podkre\u015blana jest przez impresjonistyczn\u0105 scenografi\u0119, nawi\u0105zuj\u0105c\u0105 do znanych p\u0142\u00f3cien i gr\u0105 \u015bwiat\u0142a, kolor\u00f3w, gdzie umowne zderza si\u0119 z rzeczywistym. Podobnie jest z kostiumami: trzy wiejskie panny, ubrane w codzienne bia\u0142e haftowane bluzeczki i zwiewne sp\u00f3dniczki w coraz wi\u0119kszej ekstazie zamieniaj\u0105 si\u0119 w Kopciuszka na balu, oczekuj\u0105c\u0105 kawalera oblubienic\u0119 i pann\u0119 m\u0142od\u0105. Opera przekracza granic\u0119 wyznaczon\u0105 przez sztuk\u0119, zrywa zasad\u0119 umowno\u015bci, rezygnuje z fikcji, odwo\u0142uje si\u0119 do twardej dotykalnej rzeczywisto\u015bci. Kobiety s\u0105 sob\u0105 (w codziennym stroju), graj\u0105 siebie, ale te\u017c graj\u0105 sob\u0105, swoimi marzeniami, oczekiwaniami i ich do\u015bwiadczenie staje si\u0119 ponadjednostkowe, uniwersalne. Bo, graj\u0105c sob\u0105 i siebie (ale oddzielon\u0105, inn\u0105), ca\u0142y czas graj\u0105. Jeste\u015bmy w \u015bwiecie marze\u0144, do tego otuleni gr\u0105 emocjonalnego \u015bpiewu. Sztuka naprzeciw prawdy, ale i \u017cycie jest sztuk\u0105. Tyle, \u017ce przez sztuk\u0119 te\u017c prawda si\u0119 wyra\u017ca. Bo to co najwa\u017cniejsze zawiera si\u0119 nie w fabule, ale w niuansach, muzyce, nastrojach, obrazach, mimice, dyskretnie wyra\u017canych uczuciach.<\/p>\n
To tak\u017ce opowie\u015b\u0107 o ars vivendi, swoisty zbi\u00f3r rad, jak \u017cy\u0107, by osi\u0105gn\u0105\u0107 szcz\u0119\u015bcie. Dziewczyny nie boj\u0105 si\u0119 marze\u0144, nie boj\u0105 si\u0119 zderzenia z twardym \u017cyciem. Ich \u015bpiew jest przejmuj\u0105cy, energetyzuj\u0105cy, tak\u017ce dzi\u0119ki emocjonalnej grze Piotra Jamio\u0142a (skrzypce) i Arkadiusza Farkowskiego (fortepian), wcielaj\u0105cymi si\u0119 w oblubie\u0144c\u00f3w m\u0142odziutkich neapolitanek.<\/p>\n
Kiedy mo\u017cna stworzy\u0107 prawdziw\u0105 sztuk\u0119? Pos\u0142u\u017cmy si\u0119 uwagami Witkacego: trzeba posiada\u0107 odpowiedni talent artystyczny, umiej\u0119tno\u015b\u0107 stworzenia utworu o walorach dzie\u0142a sztuki, odpowiednio ugruntowany, wszechstronny \u015bwiatopogl\u0105d, \u201eprzezieraj\u0105cy\u201d spoza narracji epickiej i mo\u017cliwy do odtworzenia przez interpretatora. Te wszystkie cechy spe\u0142niaj\u0105 \u201eDziewczyny z Neapolu\u201d Les Femmes!<\/p>\n
Odtw\u00f3rcy r\u00f3l s\u0105 znakomitymi tw\u00f3rcami i interpretatorami jednocze\u015bnie! Osi\u0105gn\u0119li od strony muzyczno-aktorskiej osobn\u0105 umiej\u0119tno\u015b\u0107, mo\u017cna by j\u0105 nazwa\u0107 rapsodyczn\u0105, bo potrafi\u0105 wydoby\u0107 ze znanych kompozycji ukryty \u0142adunek my\u015bli i pi\u0119kna do tego stopnia skutecznie, \u017ce na sw\u00f3j spos\u00f3b hipnotyzuj\u0105 s\u0142uchaczy. S\u0105 czarodziejami, dobrymi duchami muzyki. Pozostawiaj\u0105 widza w euforii
\ni zadumaniu nad losem kobiet i kondycj\u0105 \u015bwiata.<\/p>\n